طايفه قريه(قرايي)

# طايفه قريه(قرايي)درميان طوايف بلغور طايفه قريه تقريبا سرنوشت مشخص وروشني دارد .قرايي يك واژه تركي وبه معني سياه مي باشد.طايفه قرايي يا قريه گروهي از مردم ايل بزرگ قرايي هستند.در برخي از منابع ذكر شده كه ايل قرايي متحد مغولان مغولستان ودر مجاورت مغولها خارج از مغولستان مي زيستند وهم زمان با حمله چنگيز خان مغول به ايران با سپاه مغول وارد ايران شده  ودر دوره هاي بعد همراه با هولاكوخان مغول تا آذربايجان وآناتولي تركيه امروزي پيش رفته ودر آنجا ساكن شدند. تيمور گوركاني آنها را از آذر بايجان به سمرقند كوچ داد وعده ای از آنها از سمرقند به خراسان مهاجرت كردند .مجددا در زمان صفويان بخشي از آنها در هرات ومرو توسط شاه صفوي براي مقابله با ازبكان اسكان دادند.سپس نادر شاه افشار منطقه زاوه را به اين ايل بخشيد وايل قرايي در جلگه زاوه واطراف قريه زاوه كه اين قريه همان  تربت حيدريه  امروزي است ساكن شدند.در برخي ديگر از منايع ذكر شده است كه امیر تیمور سرسلسهٔ گورکانیان متوفی به سال ۸۰۷ هجري قمري از تاتاران بود. این سردار که از آسیای مرکزی وشهر سمرقند برخاست، در سالهای آخر قرن هشتم هجری و در تعقیب فتوحات خویش به خراسان رسید، طایفهای از ساکنان آسیای مرکزی که قاراتاتار خوانده میشدند و همراه وی به خراسان راه یافته بودند در جلگههای آباد و حاصلخیز خواف و زاوه متوطن شدند.قرا تاتارها همان ايل قرايي بودند.آنچه مسلم است ايل قرايي از نژاد تاتار و در تركستان سرزمينهاي جنوب مغولستان وشمال چين ميزيستند آنها يا در زمان حمله چنگيز خان ويا بعد از او در زمان حمله تيمور گوركاني وارد ايران شده اند.واما خان مقتدر ايل قرايي به نام اسحاق خان قرايي ويا ايشك خان در اوايل حكومت فتحعلي شاه قاجار حاكم